الشيخ محمد علي الگرامي القمي

45

رساله توضيح المسائل (1390ش) (فارسى)

مسئله 187 - اگر نجاست بدن را در آب كر يا جارى بر طرف كنند ، بدن پاك مىشود . و بيرون آمدن و دوباره در آب رفتن لازم نيست . مسئله 188 - غذاى نجسى كه لاى دندانها مانده ؛ اگر آب در دهان بگردانند و به تمام غذاى نجس برسد ، پاك مىشود . مسئله 189 - اگر موى زياد سر و صورت را با آب قليل آب بكشند اگر به خودى خود آب بيرون نيايد بنابر احتياط واجب ، بايد فشار دهند كه غساله آن جدا شود . مسئله 190 - اگر جايى از بدن يا لباس را با آب قليل آب بكشند ، اطراف آنجا كه متّصل به آن است و معمولًا موقع آب كشيدن آنجا نجس مىشود ، با پاك شدن جاى نجس پاك مىشود . و همچنين است اگر چيز پاكى را پهلوى چيز نجس بگذارند و روى هر دو آب بريزند . پس اگر براى آب كشيدن يك انگشت نجس ، روى همه انگشتها آب بريزند و آب نجس به همه آنها برسد ، بعد از پاك شدن انگشت نجس ، تمام انگشتها پاك مىشود . مسئله 191 - گوشت و دنبه اى كه نجس شده ، مثل چيزهاى ديگر آب كشيده مىشود . و همچنين است اگر ظرف يا بدن يا لباس ، چربى كمى داشته باشد كه از رسيدن آب به آنها جلوگيرى نكند ولى اگر بطورى چرب باشد كه جلوگيرى از رسيدن آب به آنها كند ، چنانچه بخواهند آب بكشند ، بايد چربى را بر طرف كنند تا آب به آنها برسد . مسئله 192 - چيز نجسى كه عين نجاست در آن نيست ؛ اگر زير شيرى كه متّصل به كر است يك دفعه بشويند ، پاك مىشود و نيز اگر عين نجاست در آن باشد چنانچه عين نجاست آن ، زير شير يا بوسيله ديگر بر طرف شود و آبى كه از آن چيز مىريزد بو يا رنگ يا مزه نجاست نگرفته باشد ، با همان آب شير پاك مىگردد . امّا اگر آبى كه از آن مىريزد ، بو يا رنگ يا مزه نجاست گرفته باشد ، بايد به‌قدرى آب روى آن بريزند تا در آبى كه از آن جدا مىشود بو يا رنگ يا مزه نجاست نباشد . مسئله 193 - اگر چيزى را آب بكشد و يقين كند پاك شده و بعد شكّ كند كه عين نجاست را از آن بر طرف كرده يا نه ، چنانچه موقع آب كشيدن ، متوجّه بر طرف كردن عين نجاست بوده ؛ آن چيز پاك است و همين‌طور اگر نمىداند كه متوجّه بوده يا نه ولى اگر مىداند كه متوجّه بر طرف كردن عين نجاست نبوده ، بايد دوباره آن را آب بكشد . مسئله 194 - زمينى كه آب در آن فرو نمىرود و از محل نجس هم به محل ديگر جارى نمىشود ، اگر نجس شود با آب قليل پاك نمىگردد مگر آنكه غساله آن را با پارچه